De ChristenUnie wil minder afhankelijk zijn van geopolitieke ontwikkelingen en regimes als Rusland, Azerbeidzjan en Saoedi-Arabië.

Het belang van de energietransitie is groot, maar de impact kan ook groot zijn. En het is ingewikkeld. Het elektriciteitsnet zit overvol, de vergunningverlening zit op slot en er is een gebrek aan goed opgeleide vakmensen.

En iedereen wil stroom. We willen woningen bouwen, we willen dat bedrijven een energieaansluiting kunnen krijgen. Maar niemand wil een windmolen in de buurt, niemand wil een SMR in de achtertuin, niemand wil een 380kv-leiding over zijn hoofd.

De energie-transitie is noodzakelijk, zal veel ruimtelijke impact hebben en vraagt moeilijke keuzes. Ook na 2030. Daarom is de ChristenUnie blij met het plan van aanpak voor de toekomst van de energieopwekking in Zuid-Holland.

Wel een paar aandachtspunten:

• • Het college schrijft dat herijking van de samenwerking aan het energiesysteem nodig is en dat wordt gezocht naar duidelijkheid in verantwoordelijkheden tussen Rijk, provincies, gemeenten en netbeheerders, zodat besluiten niet langer in een bestuurlijke ‘tussenruimte’ blijven hangen.
  • Dat is voor de ChristenUnie ook belangrijk. Voor de ChristenUnie is het belangrijk dat besluiten democratisch gelegitimeerd zijn en eigenaarschap kennen. Dat is bij de RES-afspraken ingewikkeld gebleken. Althans, dat heb ik als volksvertegenwoordiger altijd gevonden.
  • Tegelijk schrijft GS dat in het kader van de interbestuurlijke samenwerkingsagenda het Rijk, samen werkt met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) het Interprovinciaal Overleg (IPO), de Unie van Waterschappen (UvW) en Netbeheer Nederland (NBNL) aan voor de verdere uitwerking van dit decentrale energiesysteem. Dat stelt mij niet gerust. Wanneer kan PS richting geven? Want het pad van de verkenning is een lang pad.
  • Er is nog veel onbenut potentieel als het gaat om zon op dak. Hoe wordt particuliere opwek meegenomen, die neemt veel serieuzere vormen aan?
  • De ChristenUnie vraagt langer om het beleidskader lokaal eigendom. Want lokaal eigendom en zeggenschap kan bijdragen aan draagvlak. Wanneer krijgen we dat? En hoe wordt lokaal eigendom geborgd in de verkenning als één van de richtinggevende uitgangspunten?